Geçtiğimiz hafta sokaklar alışılmışın dışında görünüyordu. Kıtaları aşan güçlü bir kırmızı pankart şehir meydanlarından köy yollarına, sahillerden nehir kıyılarına kadar uzandı.

85’ten fazla ülkede, 600’den fazla noktada yüz binden fazla insan eşitsizliğe, açgözlülüğe, yıkıma, iklim ve sosyal adaletsizliğe karşı Çizgiyi Çekmek için ayağa kalktı.

Neden çizgiyi çektik?

İklim, sosyal ve ekonomik kaosun içindeyiz. Yangınlar, seller, sıcak hava dalgaları şiddetleniyor. Faturalarımız kabarırken milyarderler ve fosil yakıt patronları gezegenimizin yıkımından kâr elde ediyor.

Bu yüzden gençler, çiftçiler, taban örgütleri, sanatçılar, işçiler, yaşam savunucuları ve daha niceleriyle bir araya geldik. Barış, adalet, iklim dostu enerji ve herkesin güvenle yaşayabileceği bir gelecek için Çizgiyi Çektik.

Kamusal alanları barışçıl direnişin, sanatın ve dayanışmanın mekânlarına dönüştürdük. Yürüdük, şarkılar söyledik, dans ettik, dokuduk, resim yaptık, davul çaldık. Her eylem kurmak istediğimiz dünyanın bir yansıması oldu. İşte dünyadan öne çıkanlar:

Asya

Endonezya’dan Filipinler’e, Japonya’dan Güney Kore, Tayvan ve Bangladeş’e kadar 12 ülkedeki 58 şehirde binlerce insan hükümetlere seslendi: Drizi değil, geleceği fonlayın. Jakarta’da gençler anime ve geleneksel kıyafetlerle Başkan’dan cesur iklim hedefleri talep etti. Filipinler ve Bangladeş’te balıkçılar denizlerin, geçim kaynaklarının ve ekosistemlerin korunması için yürüdü. Tokyo’da dev kırmızı bir pankart “Hayatımızı Yakmayın” mesajını taşıdı; bu slogan, Japonya’nın fosil yakıt finansmanından etkilenen Filistinli ve diğer topluluklarla dayanışmayı da yansıtıyordu.

Afrika

Kıtanın dört bir yanında yüzü aşkın eylemde topluluklar fosil yakıt sömürgeciliğine karşı çizgiyi çekti. Johannesburg’da belediye başkanının kapısı önünde adil dönüşüm talep edildi. Nairobi’de 2.000’den fazla insan sokakları müzik, dans ve renklerle doldurdu. Benin’de devasa duvar resimleri hayat bulurken, Gana, Senegal ve Kongo’daki yürüyüşler enerji adaletsizliğini gıda, barınma ve sağlık mücadelesiyle ilişkilendirdi. Talepleri netti: onurlu yaşam, iş ve demokrasi için toplumsal mülkiyete dayalı yenilenebilir enerji.

Avrupa

On binlerce insan Avrupa’nın sokaklarını doldurdu; iklim adaletini ekonomik adaletle buluşturdu. Londra’da sendikalar, göçmen hakları grupları ve iklim aktivistleri bir araya gelerek hükümete seslendi: zenginleri vergilendirin, çözümlere yatırım yapın, işçileri koruyun, kirletenleri hesap versin. Berlin’deki yaratıcı yürüyüş ülke çapında 60’tan fazla eyleme ilham oldu. Fransa’da 28 Eylül’de Paris’te “Onlar Yıkıyor, Biz Birleşiyoruz” sloganıyla büyük bir protesto için hazırlıklar sürüyor.

Türkiye

İstanbul’da yaşam savunucuları Kadıköy İskele Meydanı’nda buluşarak iklim krizine, yıkıma ve adaletsizliğe karşı kalın bir çizgi çekti.

Yaşam savunucuları kırmızı pankartlarıyla ormanların, zeytinliklerin, suyun ve toprağın madencilik projelerine açılmasına karşı ses yükseltti.

Pasifik

Suva’dan Samoa’ya, Majuro’dan Melbourne’a kadar Pasifik halkları 1,5°C sınırında çizgiyi çekti. Kıyılarda ve şehir meydanlarında “Biz boğulmuyoruz, mücadele ediyoruz” sloganları yükseldi. Fiji’de dokunan hasırlar hem yasın hem umudun sembolüydü. Aotearoa’da yaşlılar ve gençler bir “yaşayan dayanışma çizgisi” ördü. Mesaj açıktı: kirleticiler kuralları değiştiremez, hayatta kalma hakkımız pazarlık konusu olamaz.

Kuzey Amerika

ABD’de 160’tan fazla etkinlik gerçekleşti. İnsanlar, savaşlardan ve soykırımdan kâr eden, demokrasiyi zayıflatan milyarderleri ve hükümetleri protesto etti. New York’ta 25.000 kişi finans bölgesinde “İklim Kirleticileri Faturası” adıyla 50 metrelik dev bir pankart açtı; petrol devlerinin yol açtığı trilyonluk zararı ifşa etti. Kanada’da 70’i aşkın gösteride sokaklar kırmızıya boyandı; yerli halkların hakları, uygun fiyatlı barınma ve gerçek iklim adaleti talep edildi.

Latin Amerika & Karayipler

Ön sıradaki topluluklar ve yerli halklar enerji geleceğinin onlarla birlikte inşa edilmesi gerektiğini haykırdı. Brezilya Amazonu’nda balıkçılar “Amazon’da Petrole Hayır” pankartıyla kano hattı oluşturdu. Kolombiya’nın Valledupar kentinde insanlar eski kömür koridorlarında yürüyerek kömürü reddetti, yerli haklarını savundu. Porto Riko’dan Trinidad’a kadar kültürel buluşmalar ve halk meclisleri aynı kararlılığı dile getirdi: gelecek halkın gücüyle ve temiz enerjiyle kurulacak, şirketlerin açgözlülüğüyle değil.